JINOYAT QONUNCHILIGIDA SHERIKLIKNING KENG QAMROVLI TAHLILI
Основное содержимое статьи
Аннотация
Ushbu maqola O'zbekiston Respublikasining jinoyat qonunchiligida sheriklik institutining nazariy va amaliy jihatlarini keng qamrovli tahlil qilishga bag'ishlangan. Tadqiqotda sheriklikning huquqiy asoslari, ishtirokchilar turlari, javobgarlik tamoyillari va zamonaviy jinoyatchilikning murakkab shakllari o'rganilgan. Maqola jinoyatda sheriklikning uchta asosiy elementi - ko'plik, birgalikdalilik va niyat - ning ahamiyatini ochib beradi hamda ijrochi, tashkilotchi, sherik va qo'zg'atuvchining o'ziga xos rollarini tahlil qiladi.
Tadqiqot davomida jinoyat kodeksining tegishli moddalari, sud amaliyoti va xalqaro huquqiy me'yorlar tahlil qilingan. Alohida e'tibor uyushgan jinoyatchilik shakllariga, jumladan jinoiy to'da va jinoiy jamiyatlarning xususiyatlariga qaratilgan. Maqolada raqamli texnologiyalarning rivojlanishi bilan bog'liq zamonaviy muammolar, xususan kiberjinoyatlarda sheriklikning yangi shakllari muhokama qilingan.
Tadqiqot natijalari shuni ko'rsatadiki, sheriklik instituti zamonaviy jinoyat huquqining muhim komponenti bo'lib, jamiyatni kollektiv jinoyatchilikning xavfidan himoya qilishda hal qiluvchi rol o'ynaydi. Maqolada individual javobgarlik tamoyilining ahamiyati ta'kidlanib, har bir ishtirokchining o'ziga xos hissasiga mos jazo tayinlash zaruriyati asoslantirilgan.
Информация о статье
Библиографические ссылки
Albanese, J. S. (2015). Organized crime: From the mob to transnational organized crime (7th ed.). Routledge. https://doi.org/10.4324/9781315721286
Ashworth, A. (2015). Principles of criminal law (7th ed.). Oxford University Press.
Boister, N. (2012). An introduction to transnational criminal law. Oxford University Press. https://doi.org/10.1093/acprof:oso/9780199694242.001.0001
Broadhurst, R., Grabosky, P., Alazab, M., & Chon, S. (2014). Organizations and cyber crime: An analysis of the nature of groups engaged in cyber crime. International Journal of Cyber Criminology, 8(1), 1-20. https://www.cybercrimejournal.com/broadhurstetal2014janijcc.pdf
Dennis, I. (2017). Complicity and conspiracy. In L. Zedner & J. V. Roberts (Eds.), Principles and values in criminal law and criminal justice: Essays in honour of Andrew Ashworth (pp. 123-140). Oxford University Press.
Dressler, J. (2017). Reassessing the theoretical underpinnings of accomplice liability: New solutions to an old problem. Hastings Law Journal, 37(1), 91-140. https://repository.uchastings.edu/hastings_law_journal/vol37/iss1/3
Felson, M. (2009). The natural history of extended co-offending. Trends in Organized Crime, 12(2), 159-165. https://doi.org/10.1007/s12117-009-9065-y
Kadish, S. H. (1985). Complicity, cause and blame: A study in the interpretation of doctrine. California Law Review, 73(2), 323-410. https://doi.org/10.2307/3480271
McCord, J., & Conway, K. P. (2005). Co-offending and patterns of juvenile crime. Research Brief. U.S. Department of Justice, Office of Justice Programs. https://www.ojp.gov/pdffiles1/nij/grants/210360.pdf
O'zbekiston Respublikasi Jinoyat kodeksi. (2023). 2023-yil 5-avgustda kiritilgan o'zgartirishlar bilan. Adolat.
Paoli, L., & Vander Beken, T. (2014). Organized crime: A contested concept. In L. Paoli (Ed.), The Oxford handbook of organized crime (pp. 13-31). Oxford University Press. https://doi.org/10.1093/oxfordhb/9780199730445.013.21
Smith, J. C., & Hogan, B. (2020). Smith, Hogan, and Ormerod's criminal law (15th ed.). Oxford University Press.
United Nations. (2000). United Nations Convention against Transnational Organized Crime (Palermo Convention). https://www.unodc.org/unodc/en/organized-crime/intro/UNTOC.html
Wall, D. S., & Williams, M. (2013). Policing cybercrime: Networked and social media technologies and the challenges for policing. Policing and Society, 23(4), 409-412. https://doi.org/10.1080/10439463.2013.780222
Warr, M. (2002). Companions in crime: The social aspects of criminal conduct. Cambridge University Press. https://doi.org/10.1017/CBO9780511803956