AZA MAROSIM NOMLARI VA ULARNING LINGVOMADANIY XUSUSIYATLARI
Основное содержимое статьи
Аннотация
Ushbu maqolada motam marosimi bilan bog’liq urf-odat, ana’analar, marosim nomlari, aza marosimlarida ishlatiladigan leksemalar semantikasi xususida so’z yuritiladi. Marosimlarning lingvomadaniy xususiyatlari asosan diniy qarashlar negizida shakllanganligini ko’rishimiz mumkin. Aza-motam marosimlarining o’rganilishi ortiqcha bid’at, shirk amallarga yo’l qo’yilishlar kamayishiga yordam beradi.
Информация о статье
Библиографические ссылки
Аширов А. Ўзбек халқининг қадимий эътиқод ва маросимлари. – Тошкент: Ўзбекистон Миллий кутубхонаси, 2007. – 274 б.
Жабборов И. Ўзбек халқи этнографияси. – Т.: Ўқитувчи, 1994. – 311 б.
Сатторов М. Ўзбек удумлари. Тошкент: Адолат, 2004. – 177 б.
Саримсоқов Б. Ўзбек маросим фольклори. – Тошкент: Фан, 1986. – 226 б.
Hoji Muin. To’y va aza marosimi haqinda (1919)
Махмараимова Ш.Т. Лингвокультурология. – Тошкент: Чўлпон номидаги НМИУ, 2017. – 164 б.
Миртожиев М. Ўзбек тили семасиологияси. – Тошкент: Мумтоз сўз, 2010. 287 б.
Mиртожиев М., Маҳмудов Н. Тил ва маданият. – Тошкент: Ўзбекистон, 1992. – 110 б.