O’ZBEKISTONDA QADIMGI SUV TA’MINOTI TIZIMI QURILMALARI
Основное содержимое статьи
Аннотация
Maqolada O’zbekistonda suv ta’minoti uchun o’rta asrlarda barpo etilgan gidrotexnik inshootlar ko’rib chiqilgan. Ushbu gidrotaxnik inshootlarni barpo etilishi o’lkada mavjud iqtisodiy va ijtimoiy vaziyat bilan yaqindan bog’liqdir. Dehqonchilik faoliyatining sun’iy sug’orish bilan chambarchas bog’liqligi gidrotexnik inshootlarning yuqori darajada tashkil qilinishining asosiy omillaridan hisoblanadi. Asrlar davomida gidrotexnik inshootlarning qurilishida oddiy asyolardan foydalanganligiga qaramasdan, mahalliy ustalar yirik gidrotexnik inshootlarning barpo etishni uddalashgan.Oddiy qurilish ashyolari hisoblangan tabiiy tosh, loy va yog’ochdan foydalanilgan holda qurilgan gidrotexnik inshootlarda mahalliy ustalarning yuqori darajadagi qurilish madaniyatini kuzatish mumkin. Mahalliy ustalar yirik to’g’onlar, sug’orish kanallari va o’ziga xos suv havzalari va suv tarqatish inshootlarini qurib, suvdan unumli foydalanishgan.
Информация о статье
Библиографические ссылки
Бартольд В.В. Туркестан в эпоху монгольского нашествия. Географический очерк Мавереннахра // Бартольд В.В. Сочинения. Том 1. – Москва.: Наука, 1963. Стр. 140.
Гулямов Я.Г. Кушанское царство и древняя ирригация Средней Азии//Центральная Азия в Кушанскую эпоху. Том 1. – Москва: Наука, 1974. Стр. 119.
Назилов Д.А. Зодчество горных районов Средней Азии. – Ташкент: Издательство ТГТУ имени Абурайхана Беруни, 1999. Стр. 133 – 147.
Muhammadjonov A.R. O’zbekistonning qadimgi gidrotexnika inshootlari. “O’zbekiston” Toshkent – 1977.
Muhammadjonov A.R. Quyi Zarafshon vodiysining sug’orish tarixi. (Qadimgi davrdan to XX asrgacha). “Fan”, Toshkent – 1972
Эшонкулов У. История ирригации Верхнего Заравшана (с древнейших времен до начала ХХ века): автореферат диссертации кандидата исторических наук. – Самарканд, 1989. Стр.5.