САЙРИ ЧИНУ КОШҒАР ДАР АДАБИЁТИ ФОРСӢ

Основное содержимое статьи

Низомиддин Муродӣ

Аннотация

Адабиёти классикии форсу тоҷик тӯли садсолаҳост, ки ба ҳайси расули фарҳангу тамаддун хидмат карда, ангезаҳои ҷолиби адабиёти ҷаҳонро дар худ гирд оварда. Ин хусусияти адабиёти мо таърихи Чину Кошғарро низ дар канор нагузошт ва беҳтарин ишораҳоро метавон аз тадаббуру ҳикмати ин халқиятҳо маҳз дар адаиёти мо пайдо кард.

Информация о статье

Как цитировать
Муродӣ, Н. (2024). САЙРИ ЧИНУ КОШҒАР ДАР АДАБИЁТИ ФОРСӢ. Interpretation and Researches. извлечено от https://interpretationandresearches.uz/index.php/iar/article/view/2057
Раздел
Статьи

Библиографические ссылки

Абдуқодиров А. Амир Алишер Навоий. – Хуҷанд, 2013. – 245 саҳ.

Бертельс Е.Э. История персидско-таджикской литературы. – Москва, 1960. – 556 стр.

Бертельс Е.Э. Навои и Джами. – Москва: Наука, 1965. – 499 стр.

Брагинский И. Из истории таджикской народной поэзии.-Москва, 1956

Донишномаи Сомониён.-Ҷ.1.-Хуҷанд: Нури маърифат, 2008. – 545 саҳ.

Донишномаи Сомониён.-Ҷ.2.-Хуҷанд: Нури маърифат, 2009. – 528 саҳ.

Дьяконов И. История Мидии. – Москва-Ленинград, 1956

Ибни Ҳавқал. Сурат-ул-арз // Ҳудуд-ул-олам; Ибни Ҳавқал. Сурат-ул-арз. – Душанбе: Адиб, 2008. – С. 130-192

Мозандаронӣ Ҳ. Фарҳанги Шоҳнома. – Теҳрон, 1377. – 814 саҳ.

Навоий, Алишер. Хамса. – Тошкент, 1960. – 854 саҳ.

Наршахӣ, Абубакр. Таърихи Бухоро. – Душанбе, 2012. – 546 саҳ.

Низомӣ, Ганҷавӣ. Куллиёт. Хусрав ва Ширин. – Ҷ.1. – Душанбе: Ирфон, 1983. – 464 саҳ.

Осори Рудакӣ. – Сталинобод, 1958. – 544 саҳ

Рӯдакӣ. Девон. – Олмотӣ, 2007. – 256 саҳ.

Саади. Гулистан. – Москва, 1959. – 232 стр.

Сафо З. Ҳамосасароӣ дар Эрон.-Теҳрон: Амири Кабир, 1369. – 814 саҳ.

Саъдӣ. Гулистон. – Теҳрон, 1381. – 815 саҳ.

Фонӣ, Кашмирӣ. Мунтахаби ашъор.-Душанбе: Ирфон, 1986. – 240 саҳ.

Хасанов Х.Х. Ценный источник по топонимике Средней и Центральной Азии // Топонимика Востока. – Москва, 1962. – С.31-36

Чвырь Л.А. Обряды и верования уйгуров в XIX-XX вв. – Москав: Восточная литература, 2006. – 288 стр.

Эркинов С. Навоий «Фарҳод ва Ширин»-и ва унинг қиёсий таҳлили. – Тошкент: Фан, 1971. – 276 саҳ.

Эркинов С. Шарқ адабиётида Фарҳод образининг эволюциясига доир // Навоий ва адабий таъсир масалалари.–Тошкент: Фан, 1968.– С.178-190