ТАЪЛИМОТИ МОНӢ ВА ЗАМИНАҲОИ ПАЙДОИШИ ОН
Основное содержимое статьи
Аннотация
Мақола ба заминаҳои таърихии пайдоиш ва паҳншавии таълимоти Монӣ бахшида шудааст. Аз давраи пайдоиш, махсусан то воридшавӣ ва паҳншавии дини ислом дар Осиёи Миёна яке аз мазҳабҳои бонуфуз ба ҳисоб мерафт. Таълимоти номбурда асоси худро аз унсурҳои дини зардуштӣ, таълимоти Маздак, эътиқоди қадимтарини юнониҳо ва халқҳои Байнаннаҳрайн гирифтааст. Бо паҳншавии дини ислом мақоми худро аз даст дода, дар вилоятҳои дигари Осиёи Марказӣ ҷой гирифтааст.
Информация о статье
Библиографические ссылки
Абдуллозода Ш., Мирзоев Ғ., Зокиров Н., Шоев З. Таърихи динҳо – Душанбе: «Дониш» 2014. - 367 с.
Алексанян А.Г. Манихейство в Китае. – М., 2008. – 168 с.
Берунӣ А. Осор-ул-боқия. – Душанбе: Ирфон, 1990.
Васильев Л.С. История религий Востока. М. 2004. – с. 246.
Виденгрен Г. Мани и манихейство. Пер. с нем. Иванова С. В. - СПб.: Издательская группа «Евразия», 2001. - 256 с.
Кристенсен А. Эрон дар замони Сосониён. – Теҳрон, 1980. – 464 с.
Мӯминҷонов Ҳ. Монӣ ва таълимоти ӯ // Паёми Донишгоҳ. – с. 95.
Раҳмон Э. Тоҷикон дар оинаи таърих. Аз Ориён то Сомониён. – Душанбе: Ирфон, 2009. – 709 с.
Смагина Е.Б. Манихейство: по ранним источникам. Ин-т востоковедения РАН. - М. : Вост. лит., 2011. - 519 с.
Хосроев A.JI. История манихейства (Prolegomena). - СПб.: Филологический факультет СПбГУ, 2007. - 480 с.